30 april 2011: Spontin - Spontin

Dagje Spontin,

Spontin een plaatsje in de Waalse gemeente Yvoir ( Prov Namen ). Voorzien van een wereldbekend riviertje de Bocq en een kasteel. Blijkbaar hebben ze daar ook een station aan spoorlijn 128. Voor de rest staan er huizen aan de linker kant …. Maar volgens mij boeit dat niet. We zijn gewoon gekomen om te fietsen.

Klokslag 6.50u stond onze wegkapitein samen met de Speedy al voor mijn deur, ik had voor alle zekerheid alles al buiten klaar gezet om geen tijd te verliezen ( tijd verliezen is tijdens de rit sneller rijden ) Terwijl ik de deur nog in mijn hand had stond mijn veloke al op het rek. Ondertussen was de Geert ook al aangekomen bij den Dylan, ook inladen en wegwezen naar de carpoolparking in Kontich waar onze voorzitter ons stond op te wachten met zijne nieve caldic-mobiel. Chique spel. Ik ben maar met onze voorzitter meegereden, alleen is maar alleen. Na wat te lullen komen we der achter dat we redelijk essentiële dingen vergeten zijn. Onze Guy zijn madam was weer iets te ijverig geweest en de bussen MET sportdrank uitgewassen, Erik had gewoon GEEN drinkbussen bij. Al goe dat onze wegkapitein alles 3 dubbel bij heeft. Dus was het nog enkel drank te vinden. Niet ver van onze vaste parkeerplaats in Spontin is er lief klein winkeltje met een ferm madam, ge zou voor minder uw drinken vergeten.

Onzen trip begint eigenlijk met ne valse start. Halverwege den eerste klim komt onze wegkapitein er achter dat hij zijn DRINKBUSSEN vergeten is in zijnen auto. Dus terug.

Op een fantastisch parcours bij onwaarschijnlijk goed weer is er toch weer stevig gereden. Enkele hellingen zijn mij bijgebleven. Eentje van 5 % (hoelang weet ik al niet mee) met den Dylan op kop tegen dik 16 km per uur.

Strafste van de dag was een licht oplopende straat van 5 km lang met gem. stijging van 2.6% met de laatste 700 m 5 % en tegen 30 km/uur !!  

Opmerkelijkste moment was rond km 90. Den Dylan moest er gewoon af !!!!  Zijn eigen tegengekomen. Den tol van oud te worden. Voelde alle energie uit zijn frêle lichaam lopen. Aangrijpend  moment. Achteraf  hoorden we de reden van zijn dipje > te weinig water. Hij zal dat allemaal nog wel leren met nog ouder te worden.

Als de speedy vraagt hoeveel km nog en zich op zijn gemak zet, weet een doorwinterde Pointbiker hoe laat het is. Schakelen, een goed wiel zoeken en onder in de beugels hangen en trappen tot het juist niet zwart wordt voor uw ogen. Hebben we geprobeerd maar de allerlaatste klim was er te veel aan. Dikke benen en ik werd gewoon ter plaatse gelaten. Er kwam maar 1 ding in mij op. Bij het boven komen de bordjes Spontin zoeken en volgen, deze leiden u gewoon naar de auto. Daar aangekomen stonden de heren zich al vrolijk om te kleden. Met de traditionele vraag ‘ waar zatte gij nu ?‘’

Enkele minuutjes later was onze equipe compleet en konden de straffe verhalen boven komen.

Gasten het was weer een fantastische dag, allemaal zeer straf gereden.

Voor zij die er weer niet bij waren………………………………… ;) 

Dank aan den Dylan om het verslag te mogen schrijven.(“ Nu dat ge is in form bent en wa mee vanvoor rijdt  mag je het verslag maken.”) waarvoor dank. 

Meer als de helft van de wereld bestaat uit water, maar toch slagen een stelletje koers- vergeetkiekens ( Erik, Guy, Dylan, Johan ) er niet in om er gebruik van te maken.

Heren tot de volgende.

Erik

Onze rit: