Goed gevallen tijdens trainingstocht

Normaal zou ik vandaag de eerste maal gaan fietsen met de groep van Borsbeek.
Door het oudercontact op de school van Casper lukte dat niet.
Om kwart na 6 scheen het zonnetje en dacht bij mezelf, ik spring nog rap op mijne fiets ipv op de rollen te fietsen.
Ik reed van Lier richting Rumst. Het was serieus stoempen want ik had wind op kop.
Hoe meer ik de fietsbrug van Rumst naderde hoe donkerder dat het werd. Plots stak er een geweldige storm de kop op. Ik geraakte amper vooruit. Gelukkig kon ik draaien aan de fietsbrug. In de gietende regen met wind in de rug zou ik wel vlug thuis zijn, dacht ik.
Plots bracht een nieuwe windstoot mij uit evenwicht en verloor de conrole over mijn stuur en ging richting oever waar het vol lag met grote stenen. Er flitste vanalles door mijn hoofd. Ik wist dat komt hier niet goed.
Ben daar tegen 35 km/h met mijn voorwiel op een steen gevlogen en over kop gegaan en enkel meters lager terecht gekomen. Groot was mijn verwondering dat ik direct kon recht staan. Van fietsen was geen sprake meer. Beide wielen paraplu en de rest weet ik nog niet. Ik heb dan Ilse gebeld en die is mij dan komen halen.
Gelukkig had ik mijn helm op want die heeft wederom veel opgevangen.
Heb wel een grote buul onder mijn helm, gekneusde bil en pink. Morgen zal ik de rest wel voelen.
Ik heb in ieder geval veel geluk gehad want het had veel erger kunnen zijn.
Hopelijk zaterdag terug van de partij!

De wegkapitein


Garmin Connect - Activiteitdetails voor Naamloos

28 Maart 2010: E3 prijs voor wielertoeristen

Vandaag stond daags na de profs onze E3 prijs op het programma.
Wel 9 Pointbikers en één gastrijder (Tom) stonden aan de start voor een toch wel zware fietstocht, zeker zo vroeg op het seizoen.
Enkel Lieven (geen ochtendmens) en Jan (in de lappenmand) ontbraken op het appel. Het is ooit anders geweest.
Johan VK had eindelijk zijne nieuwe Pinarello Dogma, en het moet gezegd, 50 jaar worden heeft blijkbaar zijn voordelen. Knap machien.
Iets voor half 9 zaten we op onze fiets. Bij droog weer vertrokken we voor de volledige afstand van 133 km (Mark ging voor de 83 km want hij had in de namiddag nog andere verplichtingen) en 11 hellingen waaronder o.a. La Houppe, Eikenberg, Taaienberg, Patersberg, Oude Kwaremont en Kluisberg.
Niet van de poes dus, dosseren was de boodschap.
De eerste 2 hellingen werden door iedereen gezwind genomen. De break op 50 km was voor sommige toch al welkom. Het 2de deel beloofde zwaar te worden door de opeenvolging van hellingen en dus minder recuperatie mogelijkheden. Dylan en Kim etalleerde op de hellingen hun goede conditie. Ikzelf had me voorgenomen om mijn hartslag te volgen en deed het dus iets rustiger aan. Onze gastrijder Tom kan ook een stukske fietsen en was steeds in de voorste gelederen te vinden. Onze Erik was goed uitgeslapen en dat was aan zijn stijgende conditiepeil te zien. Onze voorzitter is een diesel maar ook hij nam zonder al teveel problemen de hellingen. Voor Etienne, Geert en Johan VK ging het wat moeilijker en daar begon de verzuring zijn tol te eisen.
Op de Taaienberg schoot de kramp in de bovenbenen van Johan VK. Afstappen en te voet naar boven dus.
Dat beloofde niet veel goeds om zo naar de Patersberg te rijden.
Deze scherprechter in de Ronde van Vlaanderen liet ook hier van zich spreken.
Geert, Etienne, Guy en Johan VK stonden hier te voet . Bij Johan VK was het volledig op.
Van verder rijden was geen sprake meer.
Samen met onze voorzitter (met GPS) reden zij in rechte lijn richting Harelbeke.
Toen waren we nog met 6 en na 100km kwamen we aan bij de deugddoende bevoorrading.
Iedereen zat door zijn beste krachten heen dus dat werden nog 35 lastige kilometers.
Vlak na de pauze reed onze ondervoorzitter nog lek. Dat euvel was echter snel verholpen en daarna reden we met de wind op onze neus richting Harelbeke.
Het nemen van enkele powerbars, boosters en gels konden onze Etienne er niet meer bovenop krijgen. Samen met Geert reden zij op hun eigen tempo de laatste 30 km.
Iedereen was blij om na 135km, moe maar voldaan, de eindstreep te bereiken.
Guy en Johan VK zaten daar reeds op ons te wachten. Zij hadden er 120 km opzitten. Knap van het doorzettingsvermogen van deze laatste.
Na vandaag weten we toch hoe het geteld is met onze conditie. Niet slecht me dunkt!
We hebben nog 9 weken om er verder aan te werken.

De wegkapitein

Op volgende link kan je onze rit bekijken: http://connect.garmin.com/activity/28264690

Over d'onderd ! " Omloop Passage Fitness Gent"

Tegen traditie in zijn we deze week op zaterdag gaan fietsen. Afspraak in Gent aan het wielercentrum Eddy Merckx ( Blaarmeersen ) voor een tochtje door de vlaamse dardenne. Geweldige accommodatie, gesponsord met ons belastingsgeld.

Iedereen had gehoopt tegen 8.30u op de fiets te zitten, enkel was het weer wachten op de Speedy ! Hij moest weer effe langs het kleine huisje voor een stress kakske ;). Geen probleem voor hem we zullen de verloren tijd wel inhalen tijdens de koers.

De eerste kilometers was het een redelijk zenuwachtig gedoe en vooral niet aangenaam rijden langs de grote baan. Welk tempo nemen we? Sluiten we aan bij een groepje? En vooral, volgt iedereen nog. Nadat iedereen zijn plaatske had gevonden in de groep waren we al aan de bevoorrading. De eerste 40 km zaten er al op.

Na de nodige proviand binnen te nemen was het tijd voor het betere werk en het deel waarvoor we kwamen : de bergen !

Berg 1 was de Leberg gevolgd door zijn iets moeilijkere vriend de Molenberg. Hier is het altijd vechten om als eerste den bocht te nemen en hopen dat ge direct in de goei vitesse staat anders is het over en out ! Leuke klimmetjes maar zwaar. Zeker als ge gewoon bent om naast het kanaal te rijden. Het stuk tussen de 2 bevoorradingen in was het zwaarste. Zeker door die talrijke straten die constant omhoog lopen.

Bij de 2 de bevoorrading misten we de voorzitter en de Geert. De mannen hadden op een ongeïndentificeerd voorwerp gereden waar binnenbanden niet tegen kunnen. Deze keer moesten ze zelf de handen uit de mouwen steken want de mekanieker stond al een tijdje rustig te genieten van koeken en sportdrank. Geen probleem voor deze flinke jongens, enkel gaat er iemand binnenkort ander velgen aanschaffen ??

Na de bevoorrading op naar de laatste 45km. Normaal zou dit een hapje moeten zijn. Geen bergen meer, de wind die in ons voordeel zit. Maar na 85 km was het licht weer uit voor den Eirik. Hoop dat de man met den hamer volgend weekend vrij is. Op sleeptouw genomen door de Geert en depannage Tom zijn we toch veilig en wel aan den noto geraakt. Merci daarvoor.

Hoe het vooraan is gegaan en vooral in welke volgorde en met welke snelheid ze zijn aangekomen is een verslag apart. Maar uit goed ingelichte bron heeft de “Speedy” zijn naam eer aangedaan.

Het was goed, snel en vooral leerrijk.

110 km met gem. van 27,8.



Den ondervoorzitter.


De rit kan je bekijken op volgende link: http://connect.garmin.com/activity/27486010

14 maart 2010: Rit in Haspengauw

Vanaf volgende week beginnen we aan het hoofdstuk "Vlaamse Ardennen", dus om ons niet volledig onvoorbereid op de eerste hellingen te storten, had de wegkapitein een ritje van 75km in Haspengauw (ten westen van Hasselt) voorbereid. Deze streek staat bekend om zijn kleine, kronkelende, licht heuvelende landweggetjes doorheen open velden, en was dus perfekt geschikt als opwarmer voor de het steilere klimwerk.
Aanwezig op de oprit van de Johan om half acht: E10, Eirik, Johan en ik. Slechts 4 Pointbiker leden hadden zich voor deze rit kunnen vrijmaken en/of uit het bed hijsen...het is eens iets anders na al die weken van peleton-fietsen. Bij de familie Thijs aan motivatie in elk geval geen gebrek, want het gezin was duidelijk al een hele poos in de weer. Ilse was zelfs al aan het douchen na een (nachtelijke) jog-sessie en de tekenen van een uitgebreid ontbijt waren nog duidelijk zichtbaar.
Om kwart voor negen zijn we aan onze tocht begonnen. Het ging een rit worden van 76,6 km, een relatieve (?) moeilijkheidsgraad van 7/10, gemiddelde stijgingsgraad van 0.71% (maximaal 3.64%), totale stijging van 547m en totale daling van 524m. Het zag er dus naar uit dat we gingen eindigen ergens op de top van de kerktoren naast onze auto's...of zie ik dat verkeerd...?
Wat ging er door mijn hoofd: "Eindelijk weer een beetje klimmen !!". Zaterdag werd het nog eens pijnlijk duidelijk hoe moeilijk het is om op te boksen tegen de massieve bovenbenen van onze wegkapitein bij het tegen-de-wind-in beuken langs het kanaal. Ik heb niet de kracht om langdurig zo'n grote molen rond te draaien, en voel mij veel beter als ik, al dan niet rechtstaand, op souplesse een helling kan beklimmen.
Het is een heel aangename rit geworden, zonder regen (heel belangrijk), bij een graad of 8 en met redelijk veel wind. Deze sterke wind (hoe komt het toch dat die altijd in het nadeel blaast) in combinatie met de open velden en de opeenvolgende korte hellingen, zorgde ervoor dat de gemiddelde snelheid eerder aan de lage kant lag (25,5 km/u). Alle vier hebben we een deel van het kopwerk gedaan, en iedereen had het duidelijk een beetje moeilijk met het overwinnen van de eerste hoogtemeters van het seizoen. Geen nood, er komen nog redelijk wat trainings-kilometers aan in de Ardennen, en het is enkel een kwestie van tijd alvorens we allemaal klaar zijn om Contador-gewijs de Alpen-cols over te trippelen.
U vraagt zich misschien af waarom bij de totale afstand 89,74km staat ipv de vooropgestelde 76.6? Op de fietscomputer van onze wegkapitein staat een pijltje dat ons van het ene geprogrammeerde punt naar het andere navigeert, en dat was volgens hem "veel betrouwbaarder en gebruiksvriendelijker dan eender welk ander systeem". Klinkt op zich niet slecht, maar het resulteerde, bij het benaderen van een kruispunt, af en toe in "een beetje schuin naar links en dan iets meer naar rechts"-achtige commando's en resulteerde dan geregeld in een plaatselijk rondje rond de kerktoren, een doodlopende straat in een woonwijk en/of een zandweggetje dat uitkwam in de schuur van een boerderij. Totaal geen probleem, want 90km was eigenlijk de afstand die ik voor ogen had, maar spijtig genoeg had ik hier qua voeding niet echt rekening mee gehouden, en voelde ik de kracht wegvloeien uit mijn benen naar het einde toe.

Al bij al een leuke trip, zeker voor herhaling vatbaar, maar dan liefst in een stralend zonnetje, bij een temperatuur van 20°C en met korte Pointbiker broeken en zomertruitjes.

Dylan

De rit kan je bekijken op volgende link: http://connect.garmin.com/activity/26945476

Eerste fietstocht met onze nieuwe outfit!

Al enkele dagen zagen we uit naar deze rit. Eindelijk mochten we onze nieuwe outfit showen.
Zo fier als een gieter reed ik richting Kim.
Druppelsgewijs kwam iedereen aan . Men was allemaal zeer tevreden over het ontwerp. Daar was het ons om te doen, met een mooie uitrusting onze fietstochten rijden.
Vandaag zouden niet minder dan 10 Pointbikers deelnemen aan de rit.
Tegen 8u45 was iedereen ter plaatse, dachten we, toen we vaststelde dat onze ondervoorzitter nog niet was aangekomen. Hij had zich van uur vergist. Niet getreurd één telefoontje volstond om hem in te lichten, enkele minuten later was ook hij aangekomen.
Na de gebruikelijke fotoshoot vertrokken we voor een tochtje van 85 km. De zon scheen maar het kwik kwam niet boven de 0°C. Met een rustige tred reden we richting nete kanaal om vandaar over Mechelen - Bonheiden - Putte - Berlaar - Lier terug in Hove te belanden. De wind was een belangrijke factor vandaag.

Het verschil van op kop te rijden of in het wiel was groot. Aangezien het een uitgestippelde rit was die we nog niet hadden gereden voelde ik me als wegkapitein verantwoordelijk om niet teveel verkeerd te rijden. Ik heb dus het meeste deel van de rit op kop gereden en weet dus niet goed hoe de rest zich voelde. Je merkt duidelijk dat de meesten hun conditie toch al een stuk beter is dan een jaar geleden. Naar het einde toe waren er een paar die hun beste peilen verschoten hadden en de kilometers aan het aftellen waren. 

Johan VK kwam het mannetje met de hamer tegen. Niet getreurd het seizoen is nog lang en hij had het kopwerk niet geschuwd wat van andere niet kan gezegd worden. Uiteindelijk kwamen we na een 90 km en een moyenne van 27,2 km/h aan bij onze Kim. Daar stond ons weer een ongeloofelijke après te wachten. Mireille had speciaal voor ons lekkere spaghetti gemaakt en dat konden we best gebruiken na een vermoeiende rit. Zelfs onze soigneur was langs gekomen om mee een Leffeke te drinken.

Nadien kon iedereen weer met een goed gevoel huiswaarts.

Nog eens nen dikke merci aan Mireille en Kim voor de goede zorgen!

De wegkapitein

Bekijk op volgende link onze fietstocht: http://connect.garmin.com/activity/26315503