De Flandrientocht in weer en wind op 28 februari

Toen ik deze ochtend om 7:15u de regen en wind hoorde kletteren tegen het raam, heb ik mij nog eens omgedraaid in mijn bed. Hier gaan we toch niet doorklieven vandaag ?? Vooral ook omdat het gisteren breed uitgesmeerd werd in de media, dat er een STORM door ons Belgenlandje ging doortrekken. Een kwartier later kwam het signaal om op te staan, nu of nooit. Wat een regenweer. Ik ga mijn gsm dicht bij mij houden om eventuele annulatie telefoons op te vangen. Maar enkele minuten later verdween de harde regen en ging over in een licht gedruppel, ook geen annulatie telefoons dus gaan maar. Eens de fiets op en bij onze ondervoorzitter aangekomen was het vrij droog en kwamen de andere bikers duppelgewijs binnengesijpeld. De Marc, Guy, Johan T, Geert, Erik en ik stonden gemotiveerd aan de start om de inrijrit aan te vatten. Enkel onze gastheer, ondervoorzitter had wat last van zijn « poep » door een uitschuiver op een voetbalveld.
De Flandriens begonnen aan de tocht, van de voorspelde storm was nog niets te merken.
3 koppels van 2 leuk om te praten.
Onze wegkapitein had de juiste route in zijn hoofd zitten en loodste ons door de eerste kilometers.
Na enkele kilometers en stevige wind schoot de hartslagteller wel naar boven. Duwen was de boodschap. De 6 verstonden elkaar en wisselden goed van kop.
Plots werd er van 2 kanten « platte band geroepen » dit is nieuw in de geschiedenis van de pointbikers namelijk : 2 platte banden tegelijk. Het voordeel is wel dat je maar 1 keer moet stoppen. Waare het niet dat ook in de laatste kilometers de Guy zijne tube ook leegliep.
De wind en de regen kwam stilaan opzetten en door de zware inspanning stond er schuim op het achterwerk van Erik. Goe waspoeder !
Het weer werd slechter en tegen de wind in een lichthellende straat oprijden, is geen lachertje.
Doch het vooruitzicht naar ne leffe en enkele qrokjes deed die ellende vergeten.
Bij den Erik stond het ontvangstcomité klaar en ook de plaatselijke serveuse zorgde voor de bediening. Het was lekker afzien, maar ook genieten achteraf met ne leffe. Zo moet dat. Bedankt Lies, Cato, Victor en Erik.
De Flandriens hebben het gedaan.

Kim


Onze rit kan je bekijken op volgende link:
 http://connect.garmin.com/activity/25720646

21 februari 2010: Eerste trainingstocht met onze koersfiets

http://connect.garmin.com/activity/25194490

De eerste officiële pointbikers wegrit van het seizoen 2010. Onze start dus als voorbereiding voor onze jaarlijkse uitstap naar de bergen, dit jaar werd Morillon gekozen als uitvalsbasis om de Joux-Plane, Colombière en andere bergen te beklimmen.

Startplaats voor onze openingsrit, bij Smiley in St-Antonius-Zoersel, iedereen op post behalve Lieven die nog met skibenen zat en Jan die we waarschijnlijk niet veel zullen zien dit wegens langdurige kwetsuur (hierbij nog veel beterschap gewenst).

Toegegeven voor zo’n eerst rit toch een beetje zenuwen, het is namelijk terug steeds een beetje wennen op zo’n koersfiets, iets over 9 kwam ik met de fiets aan bij de Smiley en iedereen was al aanwezig, voor de hongerige had Smiley nog koffiekoekskes voorzien.

9.15 uur iedereen klaar en na de fotoshoot konden we vertrekken. Ikzelf had een toertje gemaakt op de Garmin, plan was een 70 tal km te rijden.

Eerste kilometers waren wel heel glad, een plaatselijke sneeuwbui had in St-Job voor zeer gladde wegen gezorgd, nadien op weg richting Kalmthout, waar we terug op ontdooide wegen en fietspaden konden rijden, ging de snelheid al snel naar 28 km/uur, Geert kwam naar voor gereden, die wou tempo nog wat verhogen naar 30 km/uur maar werd berispt door onze wegkapitein. 28 km/uur en niet meer. Via echte Vlaamse veldwegen naar Wuustwezel en dan..., dan liet mijn GPS het afweten, echter geen nood na overleg met wegkapitein hebben we koers gezet naar Rijkevorsel dit tegen 31 km/uur, blijkbaar vond Johan dat het nu wel mocht, zette zichzelf op kop om in de kortste keren het kanaal in Rijkevorsel op te draaien richting Schoten, vanaf dan deed iedereen een deel van het kopwerk , dit steeds tegen een tempo van 30 km/uur en via Schoten en ’s Gravenwezel bereikten we terug onze eindbestemming, nl de garage van de Smiley. Verkort een slordige 71 km tegen een gem. snelheid van 27.5 km/uur, niet slecht voor een eerste rit.

Nadien werden we door Diane, ’t vrouwke van Smiley uitgenodigd om van haar heerlijke soep, die berucht is in Zoersel en omstreken, te proeven. Hiervoor nogmaals bedankt Diane en de Leffe nadien heeft zeker ook gesmaakt. Ook niet te vergeten de dochters van Smiley die de bediening mee hielpen verzorgen.

Dit smaakt naar meer en dat zal zeker volgende week zondag niet anders zijn, tot dan...

De Voorzitter

14 februari 2010: Die verdomde sneeuw!

Het zit ons niet mee. Koning winter wil maar niet verdwijnen uit ons kleine landje.
Vandaag hadden we graag nog één van onze laatste tochtjes willen maken met onze mountainbike maar het weer besliste er anders over. Veel te gevaarlijk om ons op de weg te begeven en zeker om blessures te vermijden.
Een groot deel van ons staat nochtans te popelen om aan zijn voorbereiding te beginnen. Niets van dat alles echter. Het probleem is ook dat we niet goed weten of dat nog lang gaat duren. Zelf onze weerman Frank kan er geen antwoord op geven. Misschien toch één lichtpuntje is het feit dat onze vrouwen vandaag blij zijn dat we thuis zijn op Valentijn. Het is nu het ideale moment om ze eens in de watten te leggen want de komende maanden gaan ze ons elk weekend toch eventjes moeten missen.
Ik stel voor dat we vanaf volgende week (als sneeuw is verdwenen) met onze koersfiets beginnen te rijden zodat onze mountainbike voor een half jaartje op stal kan. Op onze kalender staan de volgende ritten al genoteerd. Gelieve daar in te vullen dat je al of niet aanwezig gaat zijn.
Wie kandidaat is om een rit bij hem thuis te laten vertrekken (dat hoeft daarna niet van spijzen te worden voorzien, enkel een drankje is ok) kan het daar invullen.
Vandaag rest me dan niets anders dan tegen wil en dank wat op mijn rollen te gaan fietsen.
Hopelijk volgende week nog eens een echt verslag van een rit hé.

De wegkapitein

Nieuwjaarsfeestje Pointbikers 6 februari 2010: "Waanzin der omstandigheden"

Zoals afsgesproken stonden de meesten rond 19.00u aan het station van Hove waar een busje ons oppikte om richting stad te vertrekken.
Een zeer mooie lokatie waar de pompiers ons al zaten op te wachten met een glaasje bubbels. Toen iedereen gearriveerd was konden we richting tafel , een gezellige opstelling met achter ons een verjaardagfeestje aan de gang met vrij proper volk. Spijtig dat onze twee oudste leden wegens omstandigheden moesten afhaken! Het eten was euh... ni zo super. Ik kan niet voor iedereen oordelen maar mijn vissoepke was zooooo zout , da kunt ge echt niet voorstellen , nu weet ik waar al het strooizout van de provincie antwerpen is gebleven. Natuurlijk door al da zout hadden er een paar heel den avond enorme dorst en vandaag redelijke koppijn. Na den gezellige diner hadden we besloten om dan maar rechtstreeks richting Edegem te bollen naar een plaatselijke fuif daar. Met vier moesten we dan eerst onze fiets nog gaan oppikken aan het station in hove. Volgens mij zijn er al een paar goe in form voor de alpen want met coureurs uitgaan met de fiets dat is dus ni te doen hé, die springen op hunne fiets en beginnen te coursen zonder achterom te kijken (precies zoals in die film 'de waanzin der omstandigheden') Aan het verkeerslicht aan de Boniverlei patineerde die gasten de stenen uit de grond en zelfs ne redelijk uitgeruste auto kon die mannen de eerste honderden meters ni volgen bij het optrekken. Die fuif was geen slechte beslissing , goe gelachen ,wa geshaked en een paar pinten achterover gekapt , meer moest da ni zijn .
Daarna rustig op mijn eentje met de vlo naar huis gebold , al goe want ik kan mij voorstellen dat de coureurs nog heviger stonden dan dat we aangekomen waren.
Tegen een uur of elf kwam Elke mij rustig wakker maken en zei " amai , ge waart precies op tijd thuis" dus ik vond het een zeer geslaagde niefjaarsreceptie.


Soigneur