24 Oktober:Toertocht van Westmeerbeek

Aanwezig: Johan, Kim, Erik,Guy

Naar deze toertocht had ik uitgekeken omdat het wel eens vettig zou kunnen zijn na lange periodes van regen.

Een paar dagen ervoor ben ik op de kalender (website) gaan kijken om te zien wie er mee ging doen.
Niet alleen om het vervoer te regelen maar ook om te zien met wie we de omloop gingen aanvatten.

Zondag ochtend om 6:30u begon het te gieten. De gsm's hoorde ik al rinkelen om de toertocht af te blazen.
Een vlugge check op het internet leerde mij dat het in de voormiddag droog bleef.
Toch ging de gsm af, Geert voelde zich te ziek om de toer aan te vatten.
Alleen rijden is maar alleen dus na een snelle telefoon was mijn vervoer ook geregeld met de Johan.
Onder begeleiding van onze ondervoorzitter met de fiets naar de Johan.
Ginder was alles goed geregeld, vlotte inschrijving (3,5 en geen korting als lid), ruime parking en soepele bediening aan tafel.
De algemene opkomst was minder maar dit maakt dat er vlot kon gereden worden over de zandwegen.
Stroken van zandwegen, bruggetjes, kanaal en toch wel veel slijk maakte de omloop zwaar.
Er werd een onderhoudend doch stevig tempo gereden.

De pauze was snel al na 18 km, volgens de organisatie niet anders mogelijk.
Pak nog een extra portie mee voor onderweg was hun advies.
Na de break terug op de velo voor de laatste 26 km af te haspelen.
Na hier en daar wat tempo versnellingen en technische stroken waren de hellingen aan de beurt.
Voor diegene die de bloso omloop van herselt kennen zullen zich deze helling nog herinneren.
Iedereen op klein blad maar onze ondervoorzitter en de wegkapitein hadden hun zinnen gezet om te ontploffen.
Ontploffen = al roepend volle bak naar boven en door 2 muren gaan.
Ik heb dit showspel van achteren bekeken en in mijn tempo naar boven geknald.
Happend naar adem begonnen we aan een technische afdaling.
Na een kleine achtervolging kon ik terug aansluiten.
Even rust (relatieve), tot den Erik zich niet meer kon inhouden en op een lang stuk (asfalt) tegen de wind in rond de 33 km/h vlamde.
Zijn armpje van overnemen ging op en neer maar Johan en ik lagen te sterven in het wiel.
Ik kon dit even volhouden tot de weg omhoog liep en de verzuring zijn werk deed.
Licht uit. En de blauwe mannen gaan vliegen.
Nu op eigen tempo de laatste 5 km afwerken.
In een vettig bos met bruggen en slijkstukken zag ik door het groen terug die 2 blauwe mannen.
Normaal kan dit niet want ik had geen tempo meer.
Ik heb het niet gezien maar Erik was op de brug weggeschoven en gevallen op een stuk hout.
Het was hout of water.
Daarna zou hij nog een tweede keer gevallen zijn.
Samen zijn we naar de meet gereden.
Even later was onze voorzitter ook gearriveerd, maar moest snel naar huis.
Dus zijn verhaal heb ik niet.

Voor de eerste vettige toertocht kon het tellen, maar een hoog fun gehalte.
Ook de regen is uit gebleven.

45km en gem van 21km/h

tot binnenkort,

Kim

Ardennenrit op 15/10/2010

 

 
 
Naar jaarlijkse traditie trekken we in de herfst steeds naar de Ardennen om te genieten met onze MB van de prachtige veelkleurige Ardense bossen.
 
Dit jaar niet anders en deze keer was Spa de uitverkoren plaats, het Oostende van d’Ardennen.

Weer bij vertrek in A’pen : miezerig en dit na een hele week droog weer.
Waren aanwezig, mannen van Boechout of moet ik Kontich of Hove zeggen : Johan, Dylan en Geert en de mannen van Zoersel : Johan, Lieven en Guy.

Dit jaar iedereen netjes op tijd aangekomen, 10.15 uur, even fietskaartje gaan oppikken om nadien ons te begeven naar het plaatselijk zwembad waar onze Geert douche en verkleedruimte had versierd.
Voor het vertrek koppen bijeengestoken en plannen gesmeed welke toeren we zouden rijden, dit met een lekker koffietje.
Om 11.00 uur werd het startsein gegeven en ja de miezerige regen was verdwenen, eerst natuurlijk nog even de gebruikelijke foto’s en weg waren we.

1° toer : Plaatselijk Rit 2 van 14 km.
We zaten direct op de goede route, deze passeerde nl. het zwembad, echter in Spa zelf waren we al snel de route kwijt, maar na een beetje zoeken zaten we terug op de goede route, met direct een opwarmer, een mooie klim voor iedereen goed haalbaar. Af en toe was het zoeken en soms zochten we wat hulp bij een plaatselijke Mber die ons de meest spectaculaire route wou laten rijden, echter we bleven bij ons plan, nl. Rit 2 en na een zeer leuk einde kwamen we na een uurtje terug bij het zwembad aan.

Tijd voor koffiekoeken en een drankske dit op één van de mooiste terrassen van Spa, mag gezegd worden, een pluim voor de cafétaria-uitbater die ons weer vriendelijk ontving.

Drie kwartier later zaten we weer op de fiets, dit keer voor Route 6, 36 km.

Eerste 5 km waren dezelfde als route 2, nadien volgden brede en goed bereidbare aardewegen in’t bos, deze werden aan een hoog tempo afgehaspeld, nadien een eerste technische stuk om daarna langs de beruchte hagen te rijden en ja daar was onze eerste lekke band al, natuurlijk had ik weer de eer, ik moet toegeven de kampioen van lekke banden dit jaar. De band werd snel doornvrij gemaakt (2 doornen, dankzij Dylan alle twee gevonden). 10 minuutjes later zaten we weer op de fiets, nu waren het iets meer zompige wegen die sommige onder ons de das omdeden blijkbaar hadden Dylan en onze wegkapitein Johan zin in een modderbad. Dat was lachen, maar dat was snel voorbij toen er een horde jagers opdoemden. Een korte maar heftige discussie of we al dan niet door ‘zijn bos’ mochten rijden, verstandig als we waren hebben we dan maar onze route verlaten om deze via een verbindingsweg (asfalt) terug verderop aan te pikken (hiervoor hadden we dus onze kaart nodig). Via een mooie afdaling bereikten we dan terug Spa, nog enkele kilometers racen door ’t stad om nadien terug aan onze auto aan te komen, dit rond 15.45 uur. Twee toeren samen hadden we toch een 54 km op de teller.

Nadien een verkwikkende douche in het zwembadgebouw de ene met zwembroek, de andere in koersbroek, in openbare plaatsen mag je niet in je flikker staan, dat waren we even vergeten, maar deugd deed het na een geslaagde MBdag.

Dan op naar een plaatselijke kroeg om onze aperitief te nemen en de dag te eindigen bij l’Olivier, een culinair hoog aangeschreven pizzarestaurant van Spa.

Het was weer een fantastische dag met dank aan organisatoren Johan en Geert en diegene die het deze keer gemist heeft zet nu al in de agenda voor volgend jaar half oktober, onze nieuwe Ardennendag.

De Voorziter

10 Oktober: Toertocht in Halle - Zoersel

Vandaag stond onze jaarlijkse toertocht klassieker van Halle - Zoersel op het programma.
6 Pointbikers (Kim, Erik, Guy, Lieven, Johan VK en mezelf) zagen het zitten om met het prachtige weer in het vooruitzicht een bosrit te maken in de achtertuin van onze voorzitter.
Om 8u45 was iedereen daar aangekomen. Lieven en Johan VK hadden toen al hun opwarmrit achter de rug.
Op de bremberg (startplaats) was het een gezellige drukte. Alles was aanwezig om van onze 2de toertocht van het jaar een leuke rit te maken.
De Lieven kloeg wel wat over zijn fritten van de avond voordien en wist niet goed hoe hij de rit ging verteren!
Wie deze tocht al is heeft gereden weet ondertussen al dat we aan de "Heilige Geest" het bos induiken.
De laaghangende zon was wel wat hinderlijk maar voor de rest was het prachtig rijden. Niet te vettig, niet teveel volk het eerste halfuur kortom ideaal om er eens stevig tegenaan te gaan.
Erik had dat duidelijk zo begrepen en er werd toch me dunkt een stevig tempo gereden.
Aan de bevoorrading hadden we toch al een moyenne van 23 wat zeker niet slecht is.
Na het verorberen van wat extra kaloriën werd deel 2 aangevat. Onze Lieven deed zijn gekend "Lieveke".
Goed en wel vertrokken sloten de Pointbikers aan bij een groepje van "De Kinder Hardware". Ik moet toegeven dat die goed gas gaven. Ik zat vanachter de groep (10de positie) en bij elke bocht was het serieus trappen om het gat te dichten. Ondertussen konden we de Lieven betrappen op een "Etienneke". Nu onze Etienne de fiets ingeruild heeft voor het nachtleven moet er iemand zijn job overnemen nietwaar!
De kinderboys reden zo snel dat er van hun eigen groepje om den duur nog maar 2 overschoten. Ik heb me dan maar in het wiel gezet, met Erik achter mij, en geprobeerd te blijven volgen.
We waren voor die mannen een serieuze stoorzender want telkens ze achterom keken bleek dat ze ons nog niet kwijt waren. Af en toe kwam het in mij op om te lossen maar gelukkig kwam er op dat moment terug een verharde strook zodat we toch wat konden recuperen.
De organisatie had echt wel hun best gedaan om het parcours aantrekkelijk te maken want zo werden enkele stellingsbruggen in het veld geplaatst.
De laatste 2 km hebben we onze compagnons maar laten rijden om zo rustig naar de meet te bollen. Het beste was er toen wel af bij mij.
Bij de aankomst werden we nog getrakteerd op een gratis consumptie.
Daarna werden we vewacht ten huize onze voorzitter. In een stralende zon werden we gesoigneerd met Leffe en hamburgers. Bedankt voor het werk van Kristel, Lore en Gitte.
Het was een zeer aangename voormiddag en voor herhaling vatbaar. Hopelijk wordt het komende vrijdag in de Ardennen ook zo'n mooi weer.

Grs

Johan

p.s.: 46km gereden met een moyenne van 24.