Ritverslag 27 februari: Flandriëntocht deel 2

Beste Bikers,

Onder voorbehoud waren we met 5 vandaag, in realiteit met 4. We moesten het helaas stellen met 1 pompier minder. Dappere Johan, Erik, Guy en Geert waren de enigen die hun handtekening op het wedstrijdblad hadden gezet. Bij aankomst in het Sniederspad kon onze wegkapitein nog net een roekeloze wielertoerist ontwijken. Bij het achteromkijken herkenden we onze eigen voorzitter die op weg was naar de bakker.

Zonder kleerscheuren vertrokken voor een rit van circa 88km in relatief goed weer. Het was wel grijs en winderig maar het was tenminste droog. Het eerste uur verliep uitstekend. Een relatief strak tempo, rugwind en nog steeds droog. Zoersel en Halle passeerden snel en er werd koers gezet naar Beerse. Eens het eerste uur om was, begon het te regenen en later werden we getrakteerd op de ene bui na de andere. Gelukkig zat de wind goed. Na anderhalf uur moesten we even stoppen omwille van een lekke band van Johan. Blijkbaar bieden nieuwe banden geen garantie. Onder het goedkeurend oog van de heilige maagd en met de hulp van wat wijwater was de band in enkele tellen vervangen.

Eenmaal Beerste en Zevendonk (Turnhout) voorbij, reden we terug richting Zoersel. Vanaf dat moment blies de wind in het nadeel en dat hebben de meeste onder ons ondervonden. Er moest bijwijlen serieus getrapt worden. De regen en wind deden het flanderiengehalte van deze rit stijgen en maakten de koers hard. We reden langs Kasterlee en Lichtaart en de gps stuurde ons verder naar Herentals.

In de buurt van Herentals wou onze voorzitter een oudere wandelaar (vooral zijn paraplu) ontwijken maar bij het verlaten van het fietspad bleef het voorwiel even in een gootje steken met een valpartij als gevolg. Deze wandelaar stapte doodleuk de nog steeds op de grond liggende Guy voorbij, zonder een woord van bezorgdheid of medeleven. Ik vermoed dat de Benidorm bastards hier wel eens achter zouden kunnen zitten. Al bij al viel de schade nog relatief mee, een krom stuur en zadel en redelijk wat schaafwonden. Gelukkig zijn pompiers sterke mannekes en onze voorzitter ging gewoon op zijn elan verder.

Via Vorselaar, Grobbendonk en Zandhoven kwamen we gelukkig en verzuurd aan bij ons Christel. De lekkere frietjes met curryworst speciale (met gezonde groentjes) plus de 4 sterren bediening van de vrouw des huizes deden ons leed snel vergeten. Dank aan de boekies voor hun vriendelijke en lekkere ontvangst!


Geert

Onze rit:

Een Flandrientocht

Gisteren was het "weer" tegen de avond al niet al te best. Met fietskledij klaarleggen kon men beter wachten tot de ochtend voor vertrek.
Helaas bij het opstaan was het nog steeds aan het regenen, echt flandrienweer. Koud en nat.
Daarbij kwam het kwik niet hoger dan 5 graden, dat beloofd.
Dan maar de hele winkel aandoen tegen vocht en koude.

Deze keer vertrok de rit bij Dylan en Ann, welbekend van de ferme hot-dogs na de rit.
Toen de 6 ingeschreven bikers aan de start stonden en de nodige voorbereidingen hadden getroffen, vertrokken we voor 96 km richting Heist Op Den Berg en terug.
Met windstoten en regen in het aangezicht reden we door velden en bossen.
Tot we na 59 min gereden te hebben een stop moesten houden wegens platte tube.
De wegkapitein-mechanicien smeet zich ten volle en konden we snel de rit terug aanvatten.
Koude voeten en handen speelden parten bij vele.

Het tempo was toch strak voor deze weersomstandigheden, het was constant kiezen ofwel de wind, ofwel het opspattende water van uw voorganger in het gezicht.
Nadat de wegkapitein zijn troepen halt had geroepen vanwege een hongerige maag, hebben we toch besloten van deze rit wat in te korten, wegens het slechte weer.
Ondertussen was het ook beginnen sneeuwen.
Wat hebben we nog niet gehad ....???
Een tweede platte tube natuurlijk, deze keer was onze wegkapitein de ongelukkige.
Na de herstelling nam hij direct zijn verantwoordelijkheid om de veloren tijd in te halen.
Ook hadden we Ann gebeld dat we vroeger zouden aankomen.
Tegen een dikke 35 km/h richting Lier om dan te eindigen tegen 42 km/h langs de spoorweg.
Onze wegkapitein heeft bewezen dat hij op schema zit.
Ook Dylan peddelde mee in het wiel op souplesse.
Toch 72 km tegen een gemiddelde van 27 km/h.
Eens binnen stond een rijk gevulde tafel met hot-dogs en koffiekoeken op ons te wachten.

Eerst afzien en dan genieten dat is toch het leven niet...

Bedankt Ann en Dylan voor de ontvangst.



Ping Kim

Ons ritje:

Openingsrit van het wegseizoen 2011.

Vandaag was de dag waar ik al een tijdje naar uit keek, onze start van de voorbereiding op onze fietsvakantie in de Pyreneeën.
Aan de hand van deze trainingsritten zouden we de komende 16 weken zo onze conditie op peil willen brengen om de toch wel zware cols met succes te beklimmen.

Het startsein werd gegeven ten huize van Johan en Diane in Schilde. Op het programma stond een tochtje van 85km richting Baarle-Hertog. Al de beschikbare Pointbikers tekende present. Na het afhaken van onze vriend Etienne en onze geblesseerde Marc zal 8 man wel het maximum zijn voor dit wegseizoen.
We hopen alvast dat Marc toch de juiste medicatie vindt zodat hij binnenkort toch nog kan aansluiten.

Na het nemen van de traditionele groepsfoto konden we om 9 uur vertrekken. Het weer zag er voor deze periode van het jaar alvast veelbelovend uit. Droog weer en een temperatuur van rond de 4°C.
Hopelijk is dit een goed voorteken voor onze komende groepsritten.

In het begin reden we via de grote banen richting Wuustwezel. Na een tijdje hadden Guy en ik toch al een klein probleem. Blijkbaar had ik bij  het uittekenen van het parcours enkele zandwegen geselecteerd. Op die manier was het wat zoeken om toch terug op het juiste spoor te geraken. Zonder dat de andere het echt merkten zijn we daarin toch wel geslaagd.
Van Wuustwezel ging het zo verder naar Loenhout, Minderhout, Wortel en zo richting Nederlandse grens.
Af en toe moest er wel eens halt worden gehouden voor een paar "zeikerds".
Ik nam veel kopwerk op mij aangezien ik vond dat ik toch wat extra caloriën moest verbruiken na een ietwat uit de hand gelopen cullinair weekend.
Er waren er ook die wat op save speelden en steeds voor het wiel kozen. Ze hebben echter groot gelijk want het was de boodschap om niet te forceren en zeker niet in het rood rijden.
Op een gegeven moment kwam Dylan naast mij rijden en vertelde mij dat hij toch af en toe is goed diep was gegaan. Wat hij daarmee bedoelde is mij tot op heden nog een raadsel.

We reden verder richting Merksplas, Rijkevorsel en Malle. De wind zorgde ervoor dat de hartslag toch wat omhoog ging. Bij sommige onder ons was het beste er wat af.
In ieder geval staan we conditioneel toch al wat verder dan vorig jaar mijn gedacht.

Na exact 85km kwamen we aan in Schilde. Daar had Diane de beste "Gentse waterzooi" uit de kempen klaar gemaakt. Nogmaals hartelijk dank voor de catering.

De kop is er alvast af. Het was weer een leuke rit en alles laat vermoeden dat het met de komende ritten niet anders gaat zijn.
Ik denk dat we allemaal weer voldoende gemotiveerd zijn om er iets moois van te maken.
Volgende week vertrekken we bij Dylan en Ann.

Voor mij mag het weer vlug zondag zijn.

Wegkapitein Johan

Onze rit: