Zaterdag 24 april: Rit in de omgeving van Dinant

Rit met redelijk wat hoogwaardigheidsbekleders. Voorzitter – ondervoorzitter, wegkapitein en het feestbestuur. We hadden graag onze ping- ping meester erbij gehad maar deze had een Dafalgan-rit in Maastricht !

Vanwege een fuif of orgie en zoals we de mensen uit de kempen kennen zal dat niet onopgemerkt voorbij gaan. Meer info te verkrijgen bij onze voorzitter deze was daar live aanwezig.

De start van onze rit was in Spontin. Binnenkort krijgen we daar onze eigen parkeerplek. Toilet mogen ze der eventueel ook bijzetten.
Het weer zag er veelbelovend uit. Bij het vertrek was het maar 5°C. Met datgene wat we vandaag onder onze trappers gaan krijgen zullen we het snel warm krijgen.
3 man met ne Garmin, dat kan niet fout gaan. Zijn wel langs de verkeerde kant vertrokken. Het begon al goed ! Gevloek en hilariteit langs alle kanten. 2 Straten verder was het al zover,bergop verdoeme en we waren nog niet warm gefietst. En het zou ook niet de laatste zijn. Onze wegkapitein had vandaag 100 km voorgeschreven met +/- 1634 hoogte meters. Met andere woorden een klein colleke.
Na enkele kilometers vond onze wegkapitein het tijd om plat te rijden. Idealer hebben we nog niet plat gereden. Perfecte werktafel ( muur ) maar ook het uitzicht was dik OK.
Parcourskennis is tijdens zo’n rit ook zeer essentieel. De Johan meldde ons dat we aan het eind van de zoveelste klim efkes gingen stoppen aan het kapelleke om te plassen en iets te eten. We zouden het nodig hebben want er kwamen nog een paar stevige klimmekes. En gelijk had hij. Mijn tanden staan nog in mijn stuur.
De meeste van de klimmen werden volgens hetzelfde systeem opgereden. Johan en Dylan als eerste. Voorzitter en ondervoorzitter braafjes erachter en proberen te volgen. Johan op kracht, Dylan met veel kadans en recht op de trappers ( danseuse) Dat is volgens de Johan zeer vervelend om achter te rijden. ‘’ Ni te doen oem die gast zijn wiel te volgen,hij zwabbert gans den tijd van hier naar daar. Hier geraakt ge verdoeme niet voorbij ‘’
De laatste kilometers hadden we wat pech. Konden onze voorziene weg niet volgen vanwege een autorally ( Rally de Wallonie. Veel geluk gehad, parcours lag allemaal rond Namen ). Dan maar de garmin gps volgen richting Spontin. Nog +/- 10 km te gaan.
En als dat nog niet genoeg was ging onzen Johan nog is plat rijden. Kwam goed uit, we zaten er met een paar al een beetje door. Nog één klimmeke en dan lekker afdalen ( 11 % ) richting auto.
Wind af – berg af en café inzicht , meer moet ne mens niet hebben na een zware tocht. Na 4 uur fietsen met gem. van 25,7 konden we ne frisse cola wel gebruiken.


Den Ondervoorzitter.


Onze rit vindt je op volgende link: http://connect.garmin.com/activity/31063066

17 april 2010: Tilff - La Gleize - Tilff

Misschien moet ik wel een patent nemen op verslagen in de Ardennen; ongeveer een jaar geleden (9 mei) schreef ik ook een verslagje van een rit in dezelfde omgeving!

Maar goed - Met zessen waren we: Het busje uit Zoersel met Guy, Lieven en mezelf en het Boechout/Hove busje met Johan, Geert en Kim.
Wegens vulkaanuitbarstingen hadden er een paar verstek moeten geven. Erik en Dylan ergens in Mallorca en E10 ergens in Barcelona als ik me niet vergis.

Om 8.30 vertrekken in Tilff - Dat was dus vroeg opstaan maar we waren er allemaal netjes op tijd.

En het was koud 's morgens. Altijd lastig want je weet nooit wat aan te doen. Ik bibberde in het begin wel bijna uit mijn broek maar dat veranderde snel na de eerste hellinkjes. De zon was trouwens vrij snel van de partij. Van aswolken was niks te bespeuren en het werd een prachtige dag. Toch mooi die Ardennen...

Onze wegkapitein had weer een mooie toer uitgestippeld met flink wat klimwerk. We gingen er vlotjes tegenaan. Johan en Kim hadden er duidelijk zin in en dat zou zo voor de rest van de dag blijven: Niet van de kop weg te slaan.

De hellingen wisselden zich snel af en aangezien ik mijn lesje in Harelbeke (nog maar eens) geleerd had propte ik me onderweg vol met alles wat maar eetbaar was.
Het ging goed; op de Rosier reed onze Guy echter lek en dat gaf ons boven een adempauze.

Kilometers verder kwam er een heel nijdige helling. Tot mijn eigen verbazing reed ik Johan voorbij. Zo goed was ik nu ook weer niet: Onze wegkapitein had te kampen met een weerspannige ketting. Heel weerspannig: Ze had zich tussen twee kettingbladen genesteld.
Guy en Kim terug naar beneden (een paar keer) en in een naburig huis inbussleutels gaan lenen.

Hoe was inbussleutel nu weer in het Frans?

Na het flinke oponthoud ging het terug richting Tilff - Altijd maar bergaf beweerde de wegkapitein. Geert en ik dachten er het onze van...
Lieven krijgt de prijs van de hardnekkigheid; ondanks de pijnlijke rug en nek toch flink aangeklampt.
Naar het einde toe begon het bij de meesten trouwens een beetje te nijpen.

Al bij al een hele mooie rit en een schitterende training. Ik noteerde 109 km aan een gemiddelde van 22 km/u en de geïnformatiseerde collega's vertelden me dat we 1800 hoogtemeters hadden overbrugd.

Tot volgende week!
Johan


Onze rit vindt je op volgende link: http://connect.garmin.com/activity/30316140

11 April: Rit in de Voerstreek

Paasvakantie! We zullen het geweten hebben. Onze rit in de voerstreek had vandaag niet veel succes.
Enkel Geert en ondergetekende waren van de partij.
Kim en Mark (Wales), Erik en Dylan (Spanje), Lieven en Johan VK (net terug van hoogtestage in het Zwarte Woud), Guy (marathon Rotterdam) en Etienne (Barcelona) konden ons niet vergezellen.
Om 7u30 vertrokken we naar Riemst.
De weersvoorspellingen waren gunstig, droog maar fris. Aangekomen bleek dat te kloppen, 4° en noord oosten wind!
Op programma 80km met  900 hoogtemeters, kortom een ideaal toererke.
We reden richting Maas en werden wat opgehouden door een peleton wielertoeristen uit de regio.
Gelukkig hadden zij een andere weg in gedachte.
De hellingen werden iets langer, het stijgingspercentage iets steiler. Geert zijn motor sputterde wat tegen en deed de hellingen op zijn tempo. Het was inderdaad toch even wennen.
Toch konden we nog genieten van het prachtige landschap.
Veel vlakke weg kwam er niet aan te pas, maar dat wisten we op voorhand en daar deden we het ook voor.
Op de laatste 5km kon ik mijn gas nog eens open draaien met de wind vol op de kop. Geert loste me voor geen meter. De basisconditie van de Geert is duidelijk in orde.
Na 3u bereikten we terug onze auto. Blij dat we toch met ons tweetjes naar hier waren gekomen.
Het was de ideale voorbereiding voor wat komen gaat. Volgende week zal het al andere koek zijn.
Met het einde van de paasvakantie in zicht zullen de meeste Pointbikers volgende week weer op post zijn.
Maar goed ook want met 2 is toch een beetje alleen ....


De Wegkapitein

Onze rit: http://connect.garmin.com/activity/29667708

3 April 2010: Sint Amands Classic

Vandaag stond er een klassieker op het programma: De wereldbekende en door sommigen gevreesde St-Amands Classic. Om nonkel Lieven over de streep te trekken had onze wegkapitein zelfs het parcours aangepast. De o zo populaire overzetboot werd uit het programma geschrapt maar er is blijkbaar meer nodig om Lieven te overtuigen. We gaan er nog eens over nadenken.


Diegenen die er wel waren: Johan “de windhoos” Thijs, Erik, Dylan, Guy, Kim en uw dienaar. Waren verontschuldigd: Johan VK (moest met Diane bonensoep maken), Lieven (moest nog een nummerke doen in den hof), Etienne (indigestie van verleden zondag), Mark (moest babysitten).

De weersvoorspellingen voor deze rit beloofden niet veel goeds maar het eerste uur viel daar weinig van te merken want het bleef gelukkig droog. Ondanks de wind op kop werd er regelmatig met de 30km/u geflirt. Langs Boechout, Hove, Lint en Duffel kwamen we langs de Nete terecht en reden we de blauwe bruggen voorbij richting Willebroek. Na het eerste uur viel er wel wat regen uit de lucht maar echt lang duurde dit niet. Gewoon blijven rijden was de boodschap.

Na bijna 2 uur rijden tegen een strak tempo riep onze voorzitter plots “Plat!!”. Men had hem nochthans beloofd dat hij met z’n nieuwe banden niet lek zou rijden, maar blijkbaar had men hem een paar oude banden van de PICA kado gedaan. Ongeveer 15 minuten later was het de beurt aan de bolletjestrui uit de Vredestraat om “plat” te roepen.

Na deze twee oponthoudjes, dacht Johan het middel gevonden te hebben tegen een stijve poep: gewoon gas geven. Johan zette zich op kop en in navolging van Snelle Johan werd het gashendel opengedraaid. 35km voor de streep lieten de banden van de PICA weer van zich spreken. Geen geluk voor de voorzitter.

In de laatste 20 km werd er nog goed doorgereden en kregen we af en toe een kleine douche maar niets om echt van wakker te liggen. Net voor den hete steenweg reed Kim lek wat het totaal op vier lekke banden bracht. Een klein halfuurtje later waren we thuis. Een leuk ritje van 100km in iets meer dan 3uur en half. Wij waren niet echt onder de indruk van de staat van de wegen in de aspergestreek maar dit kon onze pret niet bederven. Een goede trainingsrit met redelijk wat intervals mijn gedacht.


Geert

Op volgende link kan je onze rit bekijken:
http://connect.garmin.com/activity/28782191