Sneeuwtocht met Mountainbike op 31 januari 2010

Hadden ingeschreven voor deze rit: Dylan-Erik-Johan T.-Geert-Kim-Lieven-Guy en gastrijder Tom. Johan VK, (Korea), Marc (ongesteld) en Etienne (op jacht) waren verontschuldigd. Bij het nemen van de absenties bleken 2 ingeschrevenen niet op het appel. Gastrijder Tom stuurde zijn kat en onze voorzitter vond rijden in deze weersomstandigheden ietwat te gevaarlijk. Zelfs de aanwezigheid van een Mensura veiligheidsinspecteur kon hem niet overtuigen.
De 6 overblijvende “helden” zijn dan maar vertrokken voor een zeer geanimeerde trip van 2 uur. Via het centrum van Boechout ging het richting Vremde. Onderweg gingen er regelmatig voetjes uit het klikpedaal ( De Lievenbeweging) en werden bochten voorzichtig aangesneden, want de vele kronkelende wegeltjes lagen er soms gevaarlijk glad bij. De ochtendzon deed haar smeltwerk wel, maar volgens de Lieven niet snel genoeg.
Via Viersel kwamen we langs het Albertkanaal terecht. Op de witte wegen was het eventjes zoeken naar een goed spoor maar eens dat gevonden steeg de moraal en werd het tempo wat opgevoerd. Net op dat moment sloeg het noodlot toe. Onze man van LA die al twee jaar geen ijzel meer gezien had, ging plots keihard tegen het asfalt en sleurde Johan en Kim mee in zijn val. Resultaat: enkele blauwe plekken, wat materiële schade, een besneeuwd gezicht van onze Kim die in de berm geland was en den Eirik content dat hij eindelijk eens niet bij een valpartij betrokken was. De valpartij was echter niet zwaar genoeg om de trofeo “Giovanni Thijs” van eigenaar te doen veranderen.
Met wat minder snelheid zetten we onze tocht verder en via de sluis van Viersel kwamen we langs de Nete terecht. Hier was het iets veiliger rijden omdat de wegen nog volledig bedekt waren met verse sneeuw, maar deze sneeuw samen met een redelijke tegenwind maakte het wel iets intensiever. In de buurt van Lier verlieten we de Nete en via Lier-centrum en de befaamde Boshoek ging het terug naar de Zilverenhoek.
Samenvattend kunnen we zeggen dat deze rit zeer aangenaam was omwille van het goede weer (koud, droog, zonnig) en het mooie witte landschap. De gemiddelde snelheid lag een beetje lager dan de voorbije weken, maar gezien de wegomstandigheden niet verwonderlijk. Toch liet onze feestverantwoordelijke weten dat hij graag eens wat dieper wilde gaan. Wat hij daarmee precies bedoelde laat ik in het midden.
Tot slot een pluim voor de catering service van Ilse. De pasta bolognaise was overheerlijk. Voldaan op alle gebied verliet ieder de Zilverenhoek. Rendez-vous komende zaterdag aan Hove statie!



Geert

Trainingsrit met MTB op 24 januari 2010

Daar het aanbod aan georganiseerde tourtochten voor dit weekend beperkt was , het aantal annulaties bleek zelfs groter dan het aantal van de nog resterende tochten, werd er gezocht naar een andere oplossing. Om niet verdrukt te worden tussen al de deelnemers van de nog unieke georganiseerde tourtocht heeft de voorzitter ‘ er zijn nog zekerheden in de fietswereld, het lumineuse idee gehad om een alternatieve ronde uit te stippelen.

Om 9 uur vertrek in de Sniederweg. Hoewel we met twee man minder waren dan vorige week vertrokken we toch met 8 man aan de start. Jan Peumans zou jaloers zijn mochten zijn vergaderingen een dergelijk succes kennen.

Langs welke Antwerpse dorpen en steden we allemaal gereden zijn weet ik niet meer , langs het kanaal staan niet zo veel verkeersborden maar ik kan me Zoersel, Ranst , Oelegem , Grobbendonk, richting Herentals en Vorselaar herinneren.
Zij aan zij legde de fietstrein het parcours af. Als een geoliede machine en een hechte ploeg wisselde de kop beurtelings gedurende de ganse rit, waarbij niemand zich kon en wou verstoppen .
Ik heb hier vandaag geleerd hoe het er in een training in groep aan toegaat .
Vandaag bleek niemand last te hebben van het tempo. Ik zou graag geloven dat ik vandaag de trappers vlot rondkreeg tot aan de meet omdat ik vandaag beter was dan vorige week maar ik vrees dat het veeleer ligt aan het feit dat er vandaag met strikte biometrische kontrole werd gereden; de frekwentie van Johan zijn pols mocht, volgens het advies van zijn medische staf, niet boven de 140 geraken.
Den Dylan zijn technische begeleiding liet hem daarentegen wel serieus in de steek, ze hadden zijn zadel zo hoog afgesteld dat hij nog amper aan de pedalen kon. Een bijkomende cursus lijkt me hier wel noodzakelijk vooraleer we aan het grote werk beginnen. Maar mocht het toch echt niet meer gelukt zijn Dylan, dan kon je als training nog altijd de rit al dansend afleggen niet?
Opvallend is wel dat Lieven, integenstelling tot vroeger, nooit meer terug te vinden is aan de staart van de groep, zijn doorgedreven training ook in het putje van de winter werpt duidelijk zijn vruchten af.
Dat het fietsen in België in de lift zit, ik las in de krant van gisteren dat het aantal wielertoeristen op iets meer dan twee jaar tijd verdubbeld is, konden we merken aan het feit dat we toch heel wat andere fietsploegjes zijn tegengekomen. Door het succes is het woord ‘Flandrien’geëvolueerd van een scheldwoord tot een eretitel las ik nog.
Hoewel ikzelf blij was dat we met dit weer nog met de MTB onderweg waren , meende ik toch te merken dat sommigen in de groep stilaan staan te popelen om terug met de dunste bandjes de weg op te gaan in het vooruitzicht van onze alpentocht.
Het was een mooie rit langsheen het kanaal en op geasfalteerde verbindingswegen tussen de verschillende dorpen waarbij er zo goed als geen auto’s te bespeuren vielen.
In de plaats van in de bossen reden we langs de bossen waardoor we gespaard bleven van het geploeter in de modder. Niet voor het wassen van mijn kleren, dit neemt mijn wasmachine voor haar rekening , maar voor het poetsen van de fiets maakt dit toch een hemels verchil.
Ik meen dat we een 56 kilometer hebben gereden met een gemiddelde van 25 km/h.
We waren net op tijd aangekomen zodat we de smeltende sneeuw niet hoefden te trotseren. We bleven gespaard van de regen maar de koude zorgde toch wel bij de meesten onder ons voor sterk onderkoelde voeten.
Achteraf konden we ons opwarmen bij Guy en genieten van de Zoerselse hamburgers. Bedankt Guy en Christel voor de gastvrijheid en de heerlijke hamburgers, ook de enthousiaste jonge bediening is zeker vermeldenswaard.
Onderweg kwamen we ook langs Wechelderzande en Pulderbos en zijn deze dorpjes niet gekend voor de beste soepen van de provincie? Oh ja de Johan, de bezitter van de trofee , verklapte hier nog dat hij zijn Diane hier had leren kennen, dat belooft voor de toekomst.

Verslaggever van dienst.

Marc

Op volgende link kan je onze tocht bekijken: Garmin Connect - Pointbikers

MTB trainingstochtje op de weg 17 januari 2010

Na wekenlange inactiviteit door sneeuw, ijzel, feestjes, katers en weet ik veel wat nog meer vond onze wegkapitein dat het maar eens tijd werd om de benen te strekken.
Een trainingstocht met de MTB langs het kanaal zou het worden.
Een idee dat trouwens veel bijval genoot want met 10 tekenden we present: Johan, Erik, Dylan, Geert, Mark, E10, Lieven, Guy, Kim, ennekik.
Afspraak om 9.00 bij den Dylan. De bus van Zoersel was ietske te laat en de rest stond al te trappelen van ongeduld. Het leek zowaar een echte toertocht want Dylan had al voor wafels gezorgd.
De moraal was dus schitterend alhoewel het er 'smorgens vroeg niet zo bijster goed uitzag: Rond een uur of 7 regende het nog oude wijven en ik zal niet de enige geweest zijn die eens op de buienradar gepiept had. De vooruitzichten waren echter goed en zoals gezegd: Iedereen had er zin in.
Als fiere (?) houder van de gebroken ledematen wisselbeker had ik 3 maanden niet op ne fiets gezeten en de verleiding was groot mijn crossfietske te nemen om zo toch een materiaalvoordeel te hebben. De commentaar van de wegkapitein wilde ik echter niet trotseren en dan hebben we toch maar de MTB in de bus geladen.
Toen we vertrokken was de regen bijna verdwenen maar langs het kanaal stond er wel een strakke wind en uit de wind proberen te blijven was dus de boodschap.
Het moet gezegd en het is zeker het vermelden waard: De Lieven heeft meer als zijn deel gedaan en er was toch enig gekreun te horen bij de aanklampers. Onze Guy en Kim losten netjes af.
Er werden zelfs enkele truken van de foor bovengehaald om het tempo wat te drukken: Een drinkbus verliezen, een Kellogs reep verliezen, links met rechts verwisselen aan de kruispunten...
Erik en Dylan met hun geel frakske hadden duidelijk de beste conditie. Mark en Geert beten zich achteraan hardnekkig vast. Onze E10 bolde ook opvallend goed trouwens.
Er waren ook een paar kwatongen die beweerden dat de Johan niet kon volgen???
Al bij al toch een mooi ritje en naar het einde toe kwam er zelfs een schuchter zonnetje aan te pas. Een gedetailleerde wegbeschrijving moet je van mij niet verwachten aangezien ik de streek bijlange niet ken maar ik zag oa Boom en Willebroek?
Mijn computerke toonde op het einde 62 km aan een gemiddelde van 24.2 km/u en iets van 2.5 uur gefietst.
De après tocht is trouwens een benchmark op dat vlak: Ons An had zich uitgesloofd en een stapel hotdogs klaargestoomd voor ons allemaal. Dat we in een mum van tijd haar garage en keuken omtoverden tot een grote warboel nam ze er graag bij.
Nog nen dikken merci van ons allemaal!

Voilà - Tot zover mijn bescheiden bijdrage die ik nu op onze gloednieuwe blog zal proberen te posten. Als dat maar weer goed afloopt!!!

Johan (Smiley)

Mountainbiketocht te poederlee op 26/12/09

Beste Linkpowers, Powerpointers, 2thepointers, Pointersisters, van hoe was het ook weer.




Mijn eerste MTB-rit in meer dan 2 jaar tijd, dus zal ik het maar Zelfs verslagje schrijven zeker ...



Eerlijk gezegd vind ik een mountainbike een beetje een veel te zwaar onding en het voelt altijd aan Alsof die vervelende toppenbanden Ontworpen zijn om De gemiddelde snelheid zo laag mogelijk te houden. Bovendien is mijn fietspositie op een MTB steeds ietwat verkeerd, Waardoor ik de volgende dag altijd het gevoel heb ik DAT Hiel diep ben gegaan. Toch kon ik het niet laten om mij Vrijwel meteen na de landing in Zaventem een nieuw exemplaar aan te schaffen. De nood om nog eens met de maten te gaan fietsen was te groot.



Deze week was het dus Poederlee (een Jaarlijkse afspraak) en vermits het parcours bevindt zich in de pompier-territorium, verwachtte ik het ergste (dat wil zeggen, een totaal van 10 hoogtemeters, mijn derailleur die vastloopt net op DAT moment DAT ik het deur Diepste punt van een van de vele plassen rijd, Weiden Waarop je een vermogen van 300W Moet produceren om 5 km / u te rijden, schuin liggende singletracks met langs de laagste kant een lonkende beek gevuld met een zwarte trouwring opslorpende Brij, een bevoorrading waar ze toevallig altijd net voor onze aankomst de Allerlaatste halveren banaan en / of Chocolade Koek hebben weggegeven, en nog meer van dat leuks).



De volgende heren waren aanwezig: Johan, Lieven, den Erik, voorzitter Guy en mezelf. Om 9 uur gingen we vertrekken, maar Omdat een van de pompier zijn fiets-schoeisel was vergeten, Werd het uiteindelijk 9u15. De Gevleugelde woorden: "Dat zullen we dan Moeten inhalen tijdens de rit" klonken bekend in de oren.

Het parcours zelf lag er eigenlijk heel aangenaam bij. Het was tijdens de nacht gevroren, dus de gevreesde diepe plassen waren gelukkig Bedekt met een laag ijs en sneeuw. Al snel Werd Duidelijk DAT DAT niet naar de zin was van sommige Linkpower leden. Het onderwerp ter discussie Werd bandenkeuze en Bandenspanning. Te pas en te onpas Werd gestopt (soms minutenlang?!?) Om de overtollige hoeveelheid lucht uit de banden te laten, in een poging om de tractie op het gladde ijs te verbeteren. De Johan had Overduidelijk verkeerd gegokt en had zijn mechaniekers banden met "toppen op de zijkant?!?" laten steken. Een fout Waardoor Hij al snel niet meer op kop van het peloton terug te vinden was en onherroepelijk Werd teruggeslagen.



Bijna onmiddelijk na de eerste ijs-strook Werd na onderling overleg Beslist om voor de 25 km ipv 45 km te gaan. Voor ik het zelf besefte, had ik met een glimlach het woord "janetten" luidop Uitgesproken, en dit was genoeg voor den om Eirik eens Zelfs op kop te gaan rijden en de gashendel open te draaien. Er zijn nog een paar zekerheden in het leven :-) Wat Toen volgde was het typische haantjesgedrag op de fiets, en eigenlijk de reden waarom we elke week sterven saaie trainingskilometers afmalen. Zij aan Zij keihard op de trappers duwen En vooral niet te zwaar ademen en luidop in de "Conditie-kaarten" laten kijken. Ook telkens de 2 paadjes dichter bij elkaar kwamen, niet opzij kijken en de ellebogen ietwat opvallend meer open zetten ... Geweldig toch!



Samengevat hebben we uiteindelijk 32 kilometer (God weet waarom) gereden tegen een Gemiddelde snelheid van 17 km / u (Kim: lees 25 km / u). Vooral door de lage opkomst (minder dan 1000 deelnemers), was de bevoorrading dit keer helemaal in orde met koude dronk, soep, bananen, koeken, enz.. .. De Johan is een paar keer met z'n toppenbanden in de wei verzeild geraakt en heb ik 2 keer op de grond gelegen. Bijna had ik meteen de wisselplaaster van de Smiley Kunnen overnemen.

Al bij al een aangename tocht, en ik voel mij zeker geroepen om in de toekomst nog mee te rijden (als het niet regent, vriest, dauwt en / of nevelt). Gelukkig hebben we deze keer Gekozen voor de Kortere toer, willen anders waren we nu Waarschijnlijk nog aan het fietsen.



Mogelijk was dit het laatste verslag van onze Fietsclub, willen gisterenavond hebben we Beslist om te gaan schetsen ipv te fietsen. De Clubnaam "schetsen 2thepoint" heeft het gehaald ...



Dylan.