Onze wegkapitein had weer een mooie rit uitgestippeld vanaf Crupet, een mooi toeristisch dorpje net achter Namen.
Er werd afgesproken om 7.15 uur aan P&R in Kontich, iedereen mooi op tijd, waren van de partij : Johan, Dylan, Geert en ikzelf. Met de zon reeds op het appel vertrokken we richting Crupet, 8.20 uur stonden we geparkeerd midden in het dorp, thermometer gaf niet meer dan 6°C en een zon was niet meer te zien.
Nog een foto en stipt om 8.45 uur zaten we op onze fiets.
Eerst een goede opwarmer en dan een snelle en zeer steile afdaling recht naar de Maas toe, je weet wanneer je de maasvallei uit rijdt, er een helling aankomt, en inderdaad maar we waren dan ook gekomen om te klimmen.
De eerste hellingen waren zeker niet te zwaar af en toe gingen we eens boven 10% maar telkens kort stukken, het was dan ook steeds op en af tussen 90 en 270 meter hoog, na een 40 tal km kwam de zon er door en was het genieten van de zeer mooie landschappen en meestal goed berijdbare wegen. Namen van dorpen zijn mij niet echt bijgebleven, Maredsous is hier een uitzondering op.
Na een 70 tal km kwamen we terug aan de Maas en onze wegkapitein had ons gewaarschuwd, nu ging het beginnen, we staken de Maas over en daar was reeds een eerste steile klim die we nog kenden van Tour de Namur, Dylan en Johan trokken even door, ik ‘kort’ daarachter. Aan de afslag was ik vergeten te wachten en onze Geert natuurlijk rechtdoor, gelukkig had hij dit snel door en een paar minuten later hadden we hem al gevonden.
Dan terug richting Maas waar we vanuit Yvoir richting Crupet reden, echter onze wegkapitein had nog een verassing voor ons in petto, een klim die ik even op Climbybike ben gaan opzoeken : La Gayolle, 1.7 km lang, van 99 m.- 261m., gem. 9.5% met max. volgens mijn GPS: 26%. Een beest moet ik zeggen, waar je alleen rechtstaand tot op de top geraakt. Maar een Pointbiker kan afzien en geeft nooit op en dus iedereen boven geraakt de ene al wat sneller dan de andere.
Nadien volgde er nog zo’n beestje waar de Geert alle sterren heeft gezien en bijna voet aan grond moest zetten door krampen. De laatste kilometers gingen dan via Spontin terug naar Crupet.
13.30 uur waren we terug aan de auto en nog geen 15 minuten later zaten we te genieten op het mooiste terras van de omtrek van ne goeie Maredsous, nog een fotootje en dan terug richting Kontich.
Besluit : goeie training, fantastische omgeving, leuke variërende klimmen en een zalig terras wat moeten we nog meer hebben…
Tot volgende week.
Guy
Onze rit:
Een prachtige rit in een prachtige streek en in mmooi weer. Desondanks inderdaad sterren gezien de laatste 15km. Deze rit is een klassieker in wording volgens mij. Lieven, volgende keer effe niet naar de kilometers kijken en meerijden. T'was de moeite. Chapeau voor de wegkapitein.
BeantwoordenVerwijderenIk vind inderdaad ook een heel mooie maar lastige rit. Deze rit is iets zwaarder dan die binnen 3 weken.
BeantwoordenVerwijderenIk ben juist 130 km gaan losrijden met Bacwalde en het was te merken dat mijn benen nog niet hersteld waren van gisteren.
Heb mijn portie wel gehad voor dit weekend.
Ik heb mij goed geamuseerd. Mooiste streek van België om te fietsen, als je het mij vraagt. Die extra lus op het einde was onverwacht beestig zwaar, en het geeft toch een extra dimensie aan de rit. Zeker voor herhaling vatbaar !!
BeantwoordenVerwijderenAls ik dat hier zo allemaal lees zal ik afzien de volgende keer!
BeantwoordenVerwijderenIk vlieg morgen terug en dan vliegen we er terug in!