Rit rondom Leuven: de eerste hellingen!

Vandaag was het zover, onze eerste rit op verplaatsing. Normaal gezien was het de bedoeling om in Haspengauw te gaan rijden, maar door de wegenwerken op de E313 hadden we onze plannen gewijzigd.
Uiteindelijk kozen we om een rit te rijden rond Leuven. Daar zijn ook leuke kleine hellingen te vinden, ideaal om er zo terug wat in te komen.

Afspraak om 7u30 in de Vredestraat. Daar stonden Dylan, Kim en iets later Geert klaar om richting Leefdaal te vertrekken. Onze Erik had in laatste instantie moeten afhaken wegens ziekte.
Onze mannen van Zoersel (Guy en Johan VK) kwamen rechtstreeks naar daar.
Na telefonisch contact met de pompiers bleek dat ook onze ping ping meester van de partij was.
Hij had blijkbaar toch de moed gevonden om vandaag toch wat vroeger op te staan.
Zou het voorspelde mooie weer er voor iets tussen zitten.
Dat het een mooie dag zou worden stond al een paar dagen vast en dat is toch ongeloofelijk mooi meegenomen.

Om klokslag 8u15 zaten we op onze fiets voor een rit van 95km en met een 500 hoogtemeters.
De temperatuur wees 2°c aan, best wel koud. We passeerden na een km de woonplaats van onze sponser maar die lag duidelijk nog te slapen, gelijk had hij.
De eerste 50km waren vlak en iedereen had er duidelijk zin in. Na die 50km wachte ons de enige noemenswaardige helling van onze rit: de "Chartreuzenberg". Een puist van 1,1km met een gemiddelde stijgingsgraad van 5,3%. Een makkie wanneer de conditie al in orde is maar nu zou het wel eens pijn kunnen doen.
Dylan (op de trappers lopend) nam samen met Kim het voortouw gevolgd door mijzelf. Mijn hartslag ging peilsnel de hoogte in. Het is altijd toch even wennen die eerste hellingen van het seizoen.
Wat er achter mij gebeurde is mij ontgaan. Met ons drieën kwamen we boven. De rest volgde.
Onze Lieven zag duidelijk af. Door zijn hoogtestage in Zwitserland had hij ten opzichte van ons iets te weinig trainingkilometers. Het feit dat de laatste 40km niet echt vlak waren bezorgde hem dan ook geen goed gevoel.
In het mooie landschap werden er af en toe prikjes uitgedeeld op de hellingen. Diegene die goed waren zullen het wel gevoeld hebben, die slecht waren waarschijnlijk ook.
Een zoveelste lekke band voor mij dit seizoen kon ons niet uit ons ritme brengen.

De laatste kilometers werd er nog eens goed doorgetrokken zodat hat laatste restje energie werd aangesproken.
Onze Lieven had op karakter de rit uitgereden. Knap werk!

Het was wat mij betreft een heel mooie en leerrijke rit.
Voor mijzelf mag ik over mijn conditie zeker niet klagen. Het zal wel moeten want de komende weken staan er nog zware ritten op het programma.
Volgende week na de E3 prijs zullen we weer wat meer weten.

Tot de volgende

Johan