De dag van de arbeid hield onze bikers niet thuis om te gaan fietsen.
Arbeid zal er verricht worden, al is het op de fiets.
Onze wegkapitein had 2 voorstellen waar op gestemd moest worden. De uiteindelijke keuze, gemaakt door de meerderheid, is gevallen op de voerstreek. Onze politiekers kunnen hier een voorbeeld aan nemen. Enkelen onder ons waaronder ik, hebben nog niet veel in de voerstreek gereden en naar zeggen het favoriete trainingsparcours van onze ping-ping meester. Deze laatste ging eens een keertje overslaan. ’s Morgens melde Marc zich af wegens ziekte en onze smiley was in China, waar hij zijn alom aanwezige glimlach goed kan gebruiken. De gebruikelijke rituelen gingen van start om 7u bij de wegkapitein en bij aankomst in Riemst kwam ook de voorzitter aangereden. Eten, drinken, pissen, aankleden en op de foto. Regenvestje meenemen of niet was nog even de vraag, vermits ze regen voorspeld hadden. Maar het was open hemel, met een stralende zon. Onze E10 had dit begrepen en stond in zomeroutfit klaar, doch had hij 1 belangrijke zaak vergeten, dat er bij deze tocht, geen Redbull of lottostand voorzien was en dat het meenemen van enkele suikers vereist is. Geen koeken, geen bars, geen gels, het zal voor hem een ware vetverbrandingsrit worden. Ware het niet dat hij 11 kg is afgevallen, proficiat Etienne knap werk en doorzetting.
Zo konden 7 brokken testosteron (Johan, Dylan, Erik, Guy, E10, Geert en Kim) beginnen aan het voerstreek avontuur. 1 zaak wisten we nog niet, hoe zouden de locals reageren op onze kleurrijke outfit? We gingen het eens vragen aan een chauffeur, die met een hoge snelheid van rechts kwam en niet wou verminderen tot de laatste moment. Ik dacht even dat deze vriendelijke man onze ploeg kwam aanmoedigen om in zijn streek te fietsen. Maar deze gefrustreerde bierbuik met een Russische/Tsjechische kop had andere bedoelingen. Hij trok zijn revolver (bestaande uit duim en wijsvinger) richting E10 en Johan om één en ander duidelijk te maken. Ondertussen waren de andere bikers erbij gekomen om hun maten bij te staan. De man ging stevig door het lint en brabbelde een paniektaaltje, “ik ga de politie bellen, jullie zijn wielerterroristen ed.” volgens mij was deze 72 uur wakker (naar eigen zeggen) en had teveel gezopen. Hij eindigde met zijn laatste woorden, dat als hij ons tegenkwam, ons van de weg ging rijden. Volgens Erik was dit een doodsbedreiging. De voorzitter nam zijn taak op als bemiddelaar en spoorde zijn troepen aan, de man te laten voor wat hij was en ons ding te doen, waarvoor we gekomen waren “ FIETSEN”
Door dit mooie kleurrijke landschap rijden, deed onze lelijke chauffeur snel vergeten en konden we in een stevig tempo de hellingen aanvatten. Korte stroken afgewisseld met langere stroken bergop, zo 3 à 6 procent. Een ideale Alpentraining. Al snel bleek dat iedereen al goede trainingen achter de rug heeft en in goede conditie zit. Dit maakt het leuker in de Alpen.
Halfweg begonnen de vetreserves van onze E10 opgesoupeerd te geraken en vermits de redbull stand niet gevonden werd, werd het tijd, één en ander aan te vullen. Na enkele giften van collega fietsers kon ook onze E10 er weer tegen aan.
Rond kilometer tachtig kwam de tweede hongerklop van de E10 en met wat extra suikers en psychologische begeleiding van Dylan, kwam onze hongerige wolf weer aansluiten in de groep. In de laatste kilometers werd er nog even gesprint voor de eer op de laatste helling en die ging naar Dylan. Knap.
Na 102 kilometer, knap geloodst door onze wegkapitein, kwamen we onder een leutig zonnetje terug aan de wagens. Aan de overkant trok een café met terras de aandacht en de leffe’s konden we al ruiken. Hier zat onze E10 al even op te wachten eindelijk een bevoorrading. De pannenkoek met suiker ging, onder enkele jaloerse blikken, vlot naar binnen, alsook de leffe’s en cola’s bij de andere bikers.
Kortom een avontuurlijke rit met zeer mooie landschappen en mooi weer, voor mij voor herhaling vatbaar.
Kim
Onze rit kan je bekijken op volgende link: http://connect.garmin.com/activity/31821808
Dag Mannen: Ik ben terug uit Sina en kijk al uit naar de volgende rit. De Voerstreek is inderdaad mooi en 't was precies plezant! Zaterdag probeer ik er zeker bij te zijn - Tot de volgende!
BeantwoordenVerwijderenBlij dat we voor de voerstreek hebben gekozen. Het weer viel uitstekend mee.
BeantwoordenVerwijderenOnze fietsvakantie komt nu met rasse schreden dichterbij. Nog 4 weekends trainen en dan zijn we er klaar voor.
Volgende week onze kuitenbijter in de Ardennen, hopelijk ook bij mooi weer.
Mooi verslag Kim!
Leuk geschreven, Kim !
BeantwoordenVerwijderenHet was een heel mooie omgeving en we hebben alweer geluk gehad met het weer. Wat moeten we meer hebben.
Een paar observaties:
-Voor een trip van 100km moet je eten meebrengen, dit om het pannekoek-gevoel te voorkomen
-Voorrang van rechts geldt overal, en zeker in streken waar mensen probleemloos 72(!) uur kunnen wakker blijven
-Hoe slechter de wegen, hoe minder lekke banden...misschien iets waarmee we rekening moeten houden bij het plannen van de ritten in de Morillon
-Naarmate we dichter bij juni komen, worden de gesprekken rond persoonlijke ambities steeds geanimeerder, zeker na het nuttigen van een aantal biertjes.
Weeral een stevig ritje, parcours dat niet liegt. Paar dagen fameus stijve benen gehad. Fantastische streek, zeker om terug te gaan. De Lieven zal het graag horen...
BeantwoordenVerwijderenEn ja die ambities ;) Beetje animo kan geen kwaad.