23 mei Tilff - B - Tilff

Naar deze rit had ik lang uitgekeken, qua hoogtemeters kon deze rit tellen als een rit in de Alpen. Volgens enkele kenners is het rijden van TBT de goede voorbereiding voor de Alpen, dus deze rit kon ik niet missen. 5:30u liep de wekker af, vroeg vertrekken was de boodschap.
Erik en Geert gingen met de wagen apart ernaar toe rijden om de kleine toer van 86 km te doen. Etienne en ik gingen samen met de bus van Zoersel de 135 km doen. Op weg naar Luik begon tegen het einde de mist op te steken bij 12 graden, en ze hadden zon voorspeld. Brrrr. In de wagen praten we over koetjes en kalfjes net toen ik begon door te vragen hoe de conditie zat bij onze E10 mis ik een belangrijke afslag naar de 80km tunnels, verkeerd dus. Mijn wegoriëntatie is een ramp, solliciteren voor een post als wegkapitein is uitgesloten. De wagenmadam van de Geert heeft ons terug op het spoor naar de start gebracht. Aan de start was volk, veel volk, heel veel volk, het goede weer ligt zeker aan de basis. Even wachten op de bus van Zoersel en weg waren we en ja de zon begon te schijnen. Onze voorzitter werd nog even uit zijn concentratie gebracht door een kabel over de grond, nooit in de langsrichting erover rijden. De eerste helling kon al tellen dit 16 % op ons dak, onze ondervoorzitter heeft zijn goede vorm laten zien en deze helling voor zijn rekening genomen. Jammer maar helaas hebben we 10 km later afscheid moeten nemen van deze 2 hovenaars die de 86km gingen volgen. De andere fab five gingen in een mooi elan verder op de hellingen, voor ons bekend terrein aan het worden. Honderden, duizenden fietsers, de organisatie hadden hun handen vol.
Ook de dames maken hun opmars en waren talrijk opgekomen er was zelfs een reetzweetster gesignaleerd onderweg. Na 4 hellingen keken we uit naar cote de Wanne, maar de splitsing werden we naar links gewezen, niet de moeilijke kant dus. We moetsen langs een kant naar boven die nieuw was, ook met stevige nijdige stukken in, deze heb ik voor mijn rekening genomen. De bevoorrading was ok maar om een banaan te stelen moet je eerst naar de oplichters gekeken hebben. Wat bij het missen van de ingang toch gelukt was voor Johan en Guy. Bijtanken en weg, toen kwamen de stukken van onze Etienne vals plat op en neer recht op recht. Onze Etienne voelde zich goed en trok goed door tegen de wind in,sterk werk. Ik herinnerde hem nog even dat La Redoute nog moest komen maar dat schrikte de tank van Wilrijk niet af. In Cancelara stijl heeft hij ons naar de voet van La Redoute gebracht.
Deze Redoute was ook in dit verhaal weer een beest om te temmen. Afzien tot boven onder luide aanmoedigingen van toch wel leuk publiek. De laatste stukken was ons peletonnetje verbrokkeld. De Lieven en de Smiley waren een lieveke gaan doen en Etienne had geen buskruid meer om nog een bommetje te leggen. Eens aan de meet hebben we ons even laten gaan in de cola en de hamburgers. O ja, even aan herinneren na de meet moesten we nog een klim van 4 km doen naar de inschrijvingen om ons nummer binnen te brengen. Dit was even balen, maar het kon niet anders. Ik wist dat thuis de BBQ klaar stond, die gedachte heeft mij naar boven geduwd. Prachtige tocht, knappe organisatie, wel veel volk. Ze kunnen het ons niet meer afpakken! Teller 146km gem 24,7