29 Mei: Tour de Namur

Vandaag stond onze laatste rit voor onze afreis naar de Alpen op het programma "Tour de Namur".
Een aanrader volgens kenners maar een niet te onderschatten rit.
Er waren 5 pointbikers en één gastrijder die deze laatste krachtinspanning nog zagen zitten.
De andere hadden vorige week al een zware T-B-T gereden en gingen het wat rustiger aan doen.
Door omstandigheden, Geert en Erik schoolfeest en Guy een weerbarstige knie, kozen voor de 100km.
Dylan, Speedy en ik gingen voor de volle 140km met 13 hellingen.
Ik moet toegeven dat ik er onrustig van geslapen heb om met 2 berggeiten zo'n rit te gaan rijden.
Wat ik vooraf zeker wist was dat dit wel de ultieme test voor mij ging zijn.

Om 8 u draaiden we de parking van expo in Namen op. De zon was van de partij en de temperatuur wees al 12° aan. Na de nodige verplichtingen zaten we om 8u30 op onze fiets.
Na welgeteld 1km stond de eerste helling al op het programma namelijk de rue Belvedére. Een klim van 2km lang en een gemiddeld stijgingspercentage van 4,9%. Een ideale klim om mee te beginnen.
Onze volgende klim was van het andere allooi. De "Triple Mur du Monty" wordt in wielerbladen omschreven als één van de lastigste hellingen in België. Gelukkig kwam die reeds na 19km want het was niet gelogen. Je kan hem vergelijken met de Redoute maar dan 3 keer. Bovengekomen heeft het zeker 5km geduurd eer ik hier van bekomen was. Moest deze na 100km op het menu staan, ik peis dat het dan te voet was voor mij.
Op de tussenstukken werd er goed tempo gemaakt door onze voorzitter en Geert. Ik hield me wat afzijdig om toch maar zo weinig mogelijk energie te verbruiken. Na 46km en 4 hellingen achter de kiezen kwamen we aan de eerste bevoorrading aan de abdij van Maredsous.
Na 65km namen we afscheid van 3 pointbikers. Speedy begon zijn naam alle eer aan te doen. Ongestoord reed hij kilometers aan kop met een serieus tempo. Dylan en ik waren al wat blij dat we het wiel konden houden. We raasden voorbij heel wat renners, ik heb er geen één ons zien voorbij komen.
Bij de voet van de volgende klim voelde ik dadelijk dat het voor mij onmogelijk zou zijn om deze berggeiten te volgen. Bij elke helling besloot ik om met een hartslag van 165 a 170 naar boven te rijden.
Doordat zij erna wat inhielden kwam ik ze altijd terug tegen.
Speedy had vooraf gezegd dat hij het rustig aan ging doen maar dat hij wel ons wou testen.
Dat heb ik dus duidelijk gevoeld (Dylan waarschijnlijk ook). Ik had gehoopt om wat op adem te komen bij de tussenstukken waar daar ging het loeihard en kregen we ook veel wietjeszuigers in ons wiel.
Onze leuze "afzien is tijdelijk, opgeven voor altijd" spookte door mijn hoofd. Afzien was dus de enigste optie!
Na 110km kwamen er 2 lange hellingen achter elkaar en daar voelde dat het beste er wat af was. De 3de bevoorrading vlak daarachter deed echter deugd. Vanf hier was het nog 18km tot aan de citadel van Namen.
De wind zat van toen af mee en reden zo tegen constant 43km/h langs de Maas richting de voet van de laatste helling. Het laatste beetje energie zou worden aangesproken om deze klim van 1800m met een gemiddeld stijgingspercentage van 5,6% te overwinnen. Ik moet zeggen dat ik terug de nodige kracht vond om dit tegen een strak tempo naar boven te rijden. Het gaf me ook wat vleugels toen ik Dylan voor mij uit zag rijden (die het rustig aandeed) en ik toch één helling samen met hem kon boven komen.
Na 145 km en een gemiddelde van net geen 29 kwamen we aan de arrivé! Moe maar ongeloofelijk voldaan.
Met dank aan Speedy want zonder hem was ons dat niet gelukt. Dylan heeft vandaag ook nog eens bewezen dat zijn vorm uitstekend is en dat hij meer dan klaar is voor zijn geliefkoosd terrein.

Zo is er na 13 weken een einde gekomen aan onze voorbereiding op onze fietsvakantie.
Zelf heb ik ongeloofelijk genoten, de één al wat meer dan de andere, van onze ritten.
We hebben al bij al veel geluk gehad met het weer. We hebben maar één regenrit gehad en toch een aantal met mooi lenteweer.
Als wegkapitein was ik ook blij met de opkomst tijdens onze trainingsweken. Ik heb heel wat gemotiveerde Pointbikers gezien en dat is altijd leuk om dan een rit in elkaar te steken. Zelf ben ik er van overtuigd dat de meesten hun conditie een pak beter is dan de voorgaande jaren.
Volgende week gaan we hier de vruchten van plukken. Als nu het mooie weer ook van de partij wil zijn, dan kan dit niet anders dan een heel leuke fietsvakantie worden.
Laat voor mij Morillon maar komen.
Tot volgende week.

Groetjes

Johan

Onze rit kan je bekijken op volgende link: http://connect.garmin.com/activity/34933886