14 maart 2010: Rit in Haspengauw

Vanaf volgende week beginnen we aan het hoofdstuk "Vlaamse Ardennen", dus om ons niet volledig onvoorbereid op de eerste hellingen te storten, had de wegkapitein een ritje van 75km in Haspengauw (ten westen van Hasselt) voorbereid. Deze streek staat bekend om zijn kleine, kronkelende, licht heuvelende landweggetjes doorheen open velden, en was dus perfekt geschikt als opwarmer voor de het steilere klimwerk.
Aanwezig op de oprit van de Johan om half acht: E10, Eirik, Johan en ik. Slechts 4 Pointbiker leden hadden zich voor deze rit kunnen vrijmaken en/of uit het bed hijsen...het is eens iets anders na al die weken van peleton-fietsen. Bij de familie Thijs aan motivatie in elk geval geen gebrek, want het gezin was duidelijk al een hele poos in de weer. Ilse was zelfs al aan het douchen na een (nachtelijke) jog-sessie en de tekenen van een uitgebreid ontbijt waren nog duidelijk zichtbaar.
Om kwart voor negen zijn we aan onze tocht begonnen. Het ging een rit worden van 76,6 km, een relatieve (?) moeilijkheidsgraad van 7/10, gemiddelde stijgingsgraad van 0.71% (maximaal 3.64%), totale stijging van 547m en totale daling van 524m. Het zag er dus naar uit dat we gingen eindigen ergens op de top van de kerktoren naast onze auto's...of zie ik dat verkeerd...?
Wat ging er door mijn hoofd: "Eindelijk weer een beetje klimmen !!". Zaterdag werd het nog eens pijnlijk duidelijk hoe moeilijk het is om op te boksen tegen de massieve bovenbenen van onze wegkapitein bij het tegen-de-wind-in beuken langs het kanaal. Ik heb niet de kracht om langdurig zo'n grote molen rond te draaien, en voel mij veel beter als ik, al dan niet rechtstaand, op souplesse een helling kan beklimmen.
Het is een heel aangename rit geworden, zonder regen (heel belangrijk), bij een graad of 8 en met redelijk veel wind. Deze sterke wind (hoe komt het toch dat die altijd in het nadeel blaast) in combinatie met de open velden en de opeenvolgende korte hellingen, zorgde ervoor dat de gemiddelde snelheid eerder aan de lage kant lag (25,5 km/u). Alle vier hebben we een deel van het kopwerk gedaan, en iedereen had het duidelijk een beetje moeilijk met het overwinnen van de eerste hoogtemeters van het seizoen. Geen nood, er komen nog redelijk wat trainings-kilometers aan in de Ardennen, en het is enkel een kwestie van tijd alvorens we allemaal klaar zijn om Contador-gewijs de Alpen-cols over te trippelen.
U vraagt zich misschien af waarom bij de totale afstand 89,74km staat ipv de vooropgestelde 76.6? Op de fietscomputer van onze wegkapitein staat een pijltje dat ons van het ene geprogrammeerde punt naar het andere navigeert, en dat was volgens hem "veel betrouwbaarder en gebruiksvriendelijker dan eender welk ander systeem". Klinkt op zich niet slecht, maar het resulteerde, bij het benaderen van een kruispunt, af en toe in "een beetje schuin naar links en dan iets meer naar rechts"-achtige commando's en resulteerde dan geregeld in een plaatselijk rondje rond de kerktoren, een doodlopende straat in een woonwijk en/of een zandweggetje dat uitkwam in de schuur van een boerderij. Totaal geen probleem, want 90km was eigenlijk de afstand die ik voor ogen had, maar spijtig genoeg had ik hier qua voeding niet echt rekening mee gehouden, en voelde ik de kracht wegvloeien uit mijn benen naar het einde toe.

Al bij al een leuke trip, zeker voor herhaling vatbaar, maar dan liefst in een stralend zonnetje, bij een temperatuur van 20°C en met korte Pointbiker broeken en zomertruitjes.

Dylan

De rit kan je bekijken op volgende link: http://connect.garmin.com/activity/26945476