24 Oktober:Toertocht van Westmeerbeek

Aanwezig: Johan, Kim, Erik,Guy

Naar deze toertocht had ik uitgekeken omdat het wel eens vettig zou kunnen zijn na lange periodes van regen.

Een paar dagen ervoor ben ik op de kalender (website) gaan kijken om te zien wie er mee ging doen.
Niet alleen om het vervoer te regelen maar ook om te zien met wie we de omloop gingen aanvatten.

Zondag ochtend om 6:30u begon het te gieten. De gsm's hoorde ik al rinkelen om de toertocht af te blazen.
Een vlugge check op het internet leerde mij dat het in de voormiddag droog bleef.
Toch ging de gsm af, Geert voelde zich te ziek om de toer aan te vatten.
Alleen rijden is maar alleen dus na een snelle telefoon was mijn vervoer ook geregeld met de Johan.
Onder begeleiding van onze ondervoorzitter met de fiets naar de Johan.
Ginder was alles goed geregeld, vlotte inschrijving (3,5 en geen korting als lid), ruime parking en soepele bediening aan tafel.
De algemene opkomst was minder maar dit maakt dat er vlot kon gereden worden over de zandwegen.
Stroken van zandwegen, bruggetjes, kanaal en toch wel veel slijk maakte de omloop zwaar.
Er werd een onderhoudend doch stevig tempo gereden.

De pauze was snel al na 18 km, volgens de organisatie niet anders mogelijk.
Pak nog een extra portie mee voor onderweg was hun advies.
Na de break terug op de velo voor de laatste 26 km af te haspelen.
Na hier en daar wat tempo versnellingen en technische stroken waren de hellingen aan de beurt.
Voor diegene die de bloso omloop van herselt kennen zullen zich deze helling nog herinneren.
Iedereen op klein blad maar onze ondervoorzitter en de wegkapitein hadden hun zinnen gezet om te ontploffen.
Ontploffen = al roepend volle bak naar boven en door 2 muren gaan.
Ik heb dit showspel van achteren bekeken en in mijn tempo naar boven geknald.
Happend naar adem begonnen we aan een technische afdaling.
Na een kleine achtervolging kon ik terug aansluiten.
Even rust (relatieve), tot den Erik zich niet meer kon inhouden en op een lang stuk (asfalt) tegen de wind in rond de 33 km/h vlamde.
Zijn armpje van overnemen ging op en neer maar Johan en ik lagen te sterven in het wiel.
Ik kon dit even volhouden tot de weg omhoog liep en de verzuring zijn werk deed.
Licht uit. En de blauwe mannen gaan vliegen.
Nu op eigen tempo de laatste 5 km afwerken.
In een vettig bos met bruggen en slijkstukken zag ik door het groen terug die 2 blauwe mannen.
Normaal kan dit niet want ik had geen tempo meer.
Ik heb het niet gezien maar Erik was op de brug weggeschoven en gevallen op een stuk hout.
Het was hout of water.
Daarna zou hij nog een tweede keer gevallen zijn.
Samen zijn we naar de meet gereden.
Even later was onze voorzitter ook gearriveerd, maar moest snel naar huis.
Dus zijn verhaal heb ik niet.

Voor de eerste vettige toertocht kon het tellen, maar een hoog fun gehalte.
Ook de regen is uit gebleven.

45km en gem van 21km/h

tot binnenkort,

Kim